خانه نو
گفتگوی خانه‌نو با محمد امین پوراسکندریان طراح لباس به بهانه بازار آرزوهای کودکان کار

محمد امین‌پور اسکندریان متولد 1369 در شهر تهران و فارغ‌التحصیل رشته زبان فرانسه در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه تهران مرکز است. او پس از گذراندن دوره‌های طراحی لباس، برند خود را به نام «زردوز»به ثبت رساند. لباس‌های او در عین طراحی و رنگ‌های متفاوت، کاربردی و مناسب برای محیط‌های اجتماعی‌اند. حضور در چندین دوره از گردهمایی‌های «ام‌زون» و طراحی لباس برای پرسنل رستوران کوبابا از فعالیت‌های او است. در حال حاضر او مشغول پروژه خیریه بازار آرزوهای کودکان کار است. به همین بهانه «خانه ‌نو» با او به گفت‌وگو نشسته است.


چه اتفاقی افتاد که شما به‌عنوان یک طراح با استفاده از کانسپت کودکان کار، تصمیم به استارت یک پروژه طراحی لباس زدید؟

در ابتدا دیدن این بچه‌ها در خیابان‌ و سر چهارراه‌ها که هر کدام مجبور به فروختن چیزی بودند و برای اینکار نقش بازی می‌کردند و با سن کم‌شان بسیار هم این کار را  خوب انجام می‌دادند، دیگر استعداد و فهم عجیب آن‌ها از زندگی و آدم‌ها ، برای من بسیار جذاب بود؛ همین موضوع باعث شد تا جرقه شروع یک پروژه مشترک با کودکان کار به ذهنم بزند.

 

چطور این بچه‌ها را انتخاب کردید؟

سراغ سازمان حمایت از کودکان رفتم و ایده‌ام را برایشان توضیح دادم. این طرح که نامش بازار آرزوهای کودکان کار است، براساس نقاشی‌های 19 کودک کار با موضوع به تصویر کشیدن آرزوهای‌شان است که این نقاشی‌ها روی لباس‌هایی که من طراحی کرده‌ام چاپ می‌شود و در مورد هر کدام از این تصاویر و آرزویی که این بچه‌ها کشیده‌اند توضیحاتی داده می‌شود.

این کارها در چه مکانی و به چه نحوی قرار است ارائه شود؟

من در مورد این طرح با خانم قویمی، مدیریت گالری ایوان صحبت کردم و ایشان هم با توجه به رویکرد خیریه گالری‌شان، گالری خود را برای اجرای این پروژه در اختیار من گذاشتند.

 

تا آنجایی که من اطلاع دارم گالری ایوان اساسا از هیچ آرتیستی بابت نمایش آثارش هزینه‌ای دریافت نمی‌کند؟

بله، کلیه درآمدهای حاصل از فروش آثار هنری در این مجموعه صرف امور خیریه می‌شود و همین امر یکی از علل انتخاب گالری ایوان به‌عنوان محلی برای نمایش این آثار بود.

 

آثاری که در این گالری به نمایش گذاشته می‌شود چه تعداد است؟ آیا ایده خاص برای چیدمان آن‌ها دارید؟

آثار من شامل 16 عدد مانتو و 12 عدد شال و 3 عدد لباس مردانه است که همگی تک ادیشن بوده و سفارشی از آن‌ها گرفته نمی‌شود. این آثار در قالب یک چیدمان خاص با کانسپت کودکان کار ارائه خواهد شد و تعدادی از عکس‌های رهام شامخ مرتبط با همین موضوعات و همچنین 19 عدد از نقاشی‌های این کودکان که در واقع آرزوهای خود را به تصویر کشیده‌اند در این ایونت فروخته می‌شود.

آرزوهایی که این بچه‌ها نقاشی کردند از چه دست آرزوهایی بود؟ آرزوهای عینی و خواسته‌های زمینی بود یا کلی و دور از دسترس؟

کلیه این بچه‌ها از مقطع ابتدایی انتخاب شدند، بنابراین طبیعی بود که آرزوهای آنها هم خیلی پیچیده و دور از دسترس نباشد، به جز دو نفر از آن‌ها که درخواست دیدار با مادرشان را داشتند، بقیه حول خواسته‌های خیلی عینی بود مثل همه بچه‌های دیگر. از آنجایی که من نمی‌خواستم این بچه‌ها دچار آسیب عاطفی شوند، هرگز آن‌ها را تحت فشار نگذاشتم و در مورد جزئیات با آن‌ها صحبتی نکردم. اکثر این بچه‌ها دچار بحران بی‌سرپرستی هستند و محیط خانواده برای آن‌ها هرگز محیط امنی نیست.

 

پس با این اوصاف خود این بچه‌ها به صورت مستقیم در این ایونت حضور نخواهند داشت و صرفا آثار آن‌ها و عواید فروش این آثار برای آن‌ها خواهد بود؟

بله کاملا، من هرگز نمی‌خواستم مردمی که به گالری ایوان می‌آیند این بچه‌ها را ببینند و صرفا با این کار می‌خواستم توجه این قشر نخبه اقتصادی، هنری و اجتماعی را به این قسمت تاریک از اجتماع جلب کنم.

 

در حال حاضر خیلی از خیریه‌ها همچون محک، بهنام، رعد و ... در حوزه‌های مشابه فعال‌اند، آیا شما با آن‌ها در مورد ایده خود صحبت کرده‌اید؟

خیریه‌هایی که اسم بردید بسیار شناخته‌شده و خوشنام‌اند و فکر می‌کنم به اندازه مکفی در جذب سرمایه و برنامه‌های این‌چنینی در سال‌های گذشته موفق عمل کرده‌اند، بنابراین من خواستم به سراغ بخشی بروم که کمتر نسبت به آن پرداخته شده است، با این ایده که جای کودکان خیابان نیست و کودکان نباید کار کنند و اگر بتوانیم به آرامی این فرهنگ را در میان مردم جا بیاندازیم که نسبت به بچه‌هایی که در خیابان می‌بینند که مشغول کار هستند گارد نداشته باشند و به آن‌ها فکر کنند. شاید این کار باعث شود نگاه جامعه نسبت به آن‌ها کمی تغییر کند.

 

این ایونت قرار است در چه تاریخی برگزار شود؟ آیا قرار است این کار ادامه داشته باشد؟

این ایونت از تاریخ 25 تیر تا 1 مرداد برگزار می‌شود. همان‌طور که گفتم در گالری ایوان. من قصد دارم پروژه بعدی خود را با بچه‌های مبتلا به H.I.V استارت بزنم.


<< بازگشت